Letselschadeclaim eindigt in fraudezaak: wat zijn de gevolgen van het verzwijgen van eerdere klachten en ongevallen?

Letselschadeclaim eindigt in fraudezaak: wat zijn de gevolgen van het verzwijgen van eerdere klachten en ongevallen?

Stel: u heeft een verkeersongeval en dient een schadeclaim in bij de verzekeraar. U vertelt over uw klachten, uw hoofdpijn, uw nekpijn, dat u hulp in huis nodig heeft. Maar u vertelt niet dat u een paar jaar eerder al eens een ongeval had, met bijna dezelfde klachten, waarvoor u destijds al een schadevergoeding kreeg. Onschuldig weggelaten, of toch niet?

Over precies zo’n situatie deed de rechtbank Den Haag op 3 juni 2026 uitspraak. En de uitkomst is een harde les: wie relevante informatie achterhoudt bij een schadeclaim, loopt het risico dat de hele claim wordt afgewezen en dat de verzekeraar de benadeelde als fraudeur registreert.

Wat was er aan de hand?

Een vrouw was in korte tijd betrokken bij vijf verkeersongevallen: in 2016, 2019, 2020, 2021 en 2022. Voor het ongeval uit 2016 sloot zij in januari 2019 een regeling met de verzekeraar van de aansprakelijke partij ASR: een bedrag van € 36.000,00 in ruil voor de afspraak dat zij daarna niets meer zou claimen voor dat ongeval.

Amper acht maanden na deze afspraak met ASR, in september 2019, overkwam haar een nieuw ongeval. Dit keer was NN de verzekeraar van de aansprakelijke partij. De vrouw meldde hoofdpijn, nekklachten die doorstraalden naar schouders, rug en benen, tintelingen in haar gezicht en concentratieverlies. Wat zij niet vertelde: dat zij door het ongeval van 2016 al jarenlang vergelijkbare klachten had gehad, waarvoor zij destijds zelf tegen ASR had geschreven dat het “een wonder” zou zijn als die klachten binnen vijf jaar zouden verdwijnen. Ze meldde alleen een hernia uit 2017, die met rust was behandeld. Verder zou zij nooit eerder dergelijke klachten hebben gehad.

Hoe ging dit mis?

In de loop van 2021 ontdekte NN dat de vrouw niet alleen in 2019, maar ook in 2016 en 2020 bij verkeersongevallen betrokken was geweest. Voor het ongeval uit 2016 had zij bovendien al een schadevergoeding ontvangen. Deze informatie gaf NN aanleiding om de schadeclaims nader te onderzoeken.

Bij een huisbezoek in 2022 vroeg NN haar expliciet naar andere aanrijdingen. Ook toen vertelde de vrouw niet over het eerdere ongeval en de klachten die zij daarbij had gehad. Voor de rechtbank was dat het omslagpunt. De vrouw werkte namelijk zelf als belangenbehartiger in letselschadezaken en liet zich bovendien al vanaf februari 2020 bijstaan door een eigen belangenbehartiger. Zij wist dus precies hoe dit soort schadeclaims werken, en wat daarbij belangrijk is om te melden.

De rechtbank concludeerde dat zij bewust relevante informatie had achtergehouden om ervoor te zorgen dat al haar schadeposten zonder discussie zouden worden vergoed. Dat is opzettelijke misleiding, en dus fraude.

Wat betekent zo’n fraudeoordeel voor een betrokkene?

Als een verzekeraar vaststelt dat een slachtoffer fraude heeft gepleegd, kan dat grote gevolgen hebben. De gegevens van het slachtoffer kunnen worden opgenomen in het Externe Verwijzingsregister, dat toegankelijk is voor aangesloten financiële instellingen. Ook kan een melding worden gedaan bij het Centrum Bestrijding Verzekeringscriminaliteit. Daarnaast kan de verzekeraar de gegevens registreren in interne registers, zoals het Interne Verwijzingsregister en de Gebeurtenissenadministratie. Deze registraties kunnen worden meegewogen bij toekomstige verzekeringsaanvragen. Dat kan ertoe leiden dat een aanvraag strenger wordt beoordeeld of wordt geweigerd.

In deze zaak wilde de vrouw dat haar gegevens uit al die registers zouden worden verwijderd. De rechtbank wees dat af. Omdat vaststond dat zij de verzekeraar opzettelijk had misleid, was de registratie terecht en niet te zwaar. Ook haar vordering om alsnog een fikse schadevergoeding te krijgen, ruim € 21.000,00, werd afgewezen: zij had niet duidelijk gemaakt welk deel van haar klachten precies bij welk ongeval hoorde, terwijl diezelfde schadeposten telkens terugkwamen in de claims voor 2016, 2019 en 2022.

En hoe zit het met de tegenvordering van de verzekeraar?

NN eiste daarnaast een deel van de betaalde bedragen terug. De vrouw moest € 532,- aan onderzoekskosten vergoeden, omdat haar onvolledige informatie voor de verzekeraar aanleiding was geweest voor extra onderzoek.

De eerder betaalde voorschotten van € 4.650,- hoefde zij niet terug te betalen. Volgens de rechtbank staat bij meerdere ongevallen niet automatisch vast dat dezelfde schade dubbel is geclaimd. De verzekeraar moet kunnen aantonen dat een voorschot daadwerkelijk onterecht is betaald, en dat lukte in dit geval niet.

Toch liep de zaak voor de vrouw zeer ongunstig af. Haar volledige schadeclaim werd afgewezen en zij moest naast de onderzoekskosten ook bijna € 4.900,- aan proceskosten betalen.

Openheid

Deze zaak laat zien hoe belangrijk het is om bij een schadeclaim volledig en eerlijk te zijn. Heeft u eerder een ongeval gehad of vóór het nieuwe ongeval vergelijkbare klachten gehad? Meld dit dan altijd, ook wanneer u denkt dat die klachten al waren verdwenen. De verzekeraar mag hiernaar vragen om te kunnen beoordelen welke klachten en schade door het nieuwe ongeval zijn veroorzaakt.

Wie belangrijke informatie achterhoudt, loopt een groot risico. De schadeclaim kan geheel worden afgewezen en daarnaast kan frauderegistratie volgen.

Tot slot

Het is een beetje wrang: een vrouw die haar geld verdiende met het begeleiden van letselschadeslachtoffers, verloor haar eigen zaak doordat zij niet volledig open was over haar verleden. De belangrijkste les uit deze uitspraak is dan ook eenvoudig: vertel altijd het hele verhaal, ook wanneer bepaalde informatie minder gunstig voor u lijkt.

Heeft u vragen over dit onderwerp? Wilt u meer weten over uw specifieke situatie? U kunt altijd vrijblijvend een afspraak maken met onze specialist op dit rechtsgebied.
Of belt u met ons via 0172 – 49 43 45 of vul het contactformulier in.